Wordt Nazha Chafia de meest gastvrije Rotterdammer van het jaar?

Wordt Nazha Chafia de meest gastvrije Rotterdammer van het jaar?

Nazha Chafia, de vrouw achter TaalenT010, is genomineerd voor de Tinnen Ananas 2018, de award voor de meest gastvrije Rotterdammer van het jaar. Chafia zet zich al jarenlang in voor vrouwen met een migratieachtergrond, door hen via taalles zelfredzamer en onafhankelijker te maken. “Ik heb al veel vrouwen uit hun schulp zien kruipen. Nu hoop ik nog dat er meer werkervaringsplekken komen voor deze doelgroep.”

Gefeliciteerd met je nominatie voor de ‘Tinnen Annie’!

Dankjewel! Vrijwilligers van TaalenT010 hebben me achter mijn rug om aangemeld. Ik kreeg een mail dat ik een van de genomineerden was, maar ik had deze genegeerd. Ik wist van niks, dus ik dacht dat het spam was! Maar op een gegeven moment gingen ze bellen naar Meriem Lamaairi, de medeoprichter van TaalenT010 . Zij zat in het complot, dus ze heeft ervoor gezorgd dat ik de organisatie achter de Tinnen Ananas toch maar even te woord zou staan.

Het lijkt me een heel mooi visitekaartje voor TaalenT010?

Zeker, al ben ik zelf alleen nog maar op de achtergrond actief in een bestuursfunctie. Het afgelopen jaar heb ik mijn handen er volledig van af getrokken, omdat het niet meer te combineren was met mijn drukke leven en drukke baan. Dat was best wel moeilijk, want de organisatie was toch een beetje mijn kindje. Maar gelukkig hoef ik niet meer op de voorgrond te staan om het draaiende te houden. Ik ben heel trots op de vrijwilligers die het nu doen.

Je werkt bij de gemeente. Waarom geen betaalde baan via TaalenT010?

Het werk bij TaalenT010 heb ik altijd vrijwillig gedaan en is ontstaan vanuit een bewonersinitiatief. Ik vind het belangrijk om als bewoner actief betrokken te zijn bij je wijk. Het is sowieso nooit mijn doel geweest om inkomen te genereren uit TaalenT010. Ik wilde dat alle subsidies die we daarvoor binnenhaalden zouden terugvloeien naar de doelgroep en de vrijwilligers. Bovendien wil ik een rolmodel zijn voor anderen: ik spreek de taal, ik weet de weg, ik ben hoogopgeleid en ik heb een baan.

Vanuit welk idee is TaalenT010 ontstaan?

In 2011 raakte ik mijn baan kwijt, maar ik ben niet iemand die stil kan zitten. Ik houd van uitdagingen en ben normaal gesproken altijd bezig. Toen ik merkte dat ik niets omhanden had nadat ik de kinderen naar school had gebracht, wist ik dat er iets moest gebeuren. Tijdens een bezoek aan mijn buurvrouw Irene, vertelde ze dat ze weleens werd aangesproken door vrouwen met een migratieachtergrond. Ze vroegen haar of ze kon helpen met taal, dus stelde ze voor om taalles te geven vanuit onze huiskamers. Ik wilde er graag aan meedoen, maar niet vanuit onze huiskamers! Ik ging op zoek naar mogelijkheden om het plan uit te voeren en kwam in contact met OpzoomerMee. Ze vroegen me om een offerte in te dienen om een half jaar conversatieles te geven. Deze werd gehonoreerd en we gingen van start met acht vrouwen. Inmiddels is dat alleen in Noord al vertienvoudigd en we zijn actief in andere stadsgebieden.

Waarom is taal bij uitstek het middel om deze kwetsbare groep te helpen?

Taal is noodzakelijk voor participatie. Daarvan ben ik overtuigd. Deze vrouwen willen heel erg graag meedoen, ze zijn bereid om in beweging te komen. Daarbij gaat het er niet om dat ze vloeiend Nederlands spreken, maar wel dat ze de basis kennen en vooral dat ze durven te spreken. We leren deze vrouwen dat het geen ramp is om fouten te maken, maar dat ze zich redden als ze blijven proberen. Het is mooi om te zien dat deze vrouwen voortaan zelfstandig naar de huisarts gaan, bijvoorbeeld. Hun kinderen hoeven niet meer mee om te vertalen.

Maar jullie gaan ook een stap verder?

Taal is het begin. Het is een middel om verder te komen, om zelfredzaam en onafhankelijk te worden. Om de emancipatie van vrouwen met migratieachtergrond te bevorderen, combineren we taal met sport en gezondheid. We onderzoeken welke talenten en vaardigheden deze vrouwen hebben. En uiteindelijk proberen we hen te begeleiden naar vrijwilligerswerk of betaald werk. Het is heel erg maatwerk wat we doen, want niet iedere vrouw heeft dezelfde potentie, ambitie of tempo. Voor de een is een praatje maken met de buurvrouw al een grote stap, voor de ander is het vrijwilligerswerk doen. Het belangrijkste is dan ook de intrinsieke motivatie van deze vrouwen.

Je hebt vast al veel vrouwen gezien die zich goed ontwikkeld hebben, sinds je begonnen bent?

Ja! Een van de vrouwen die bij ons begon met taalles had een hele zware periode achter de rug. Ze had haar kinderen grootgebracht, was gescheiden van haar man en was daarna heel erg zoekende. Ze voelde zich nergens echt prettig en kon daardoor niet goed meekomen in de maatschappij. Bij ons is ze begonnen met ‘taalkrachtig empowerment’. Inmiddels helpt ze zelf als vrijwilliger bij ons om andere vrouwen te alfabetiseren! Ze is vreselijk betrokken, dat is prachtig om te zien.

Hoe krijg je jullie doelgroep zo ver om taalles te komen volgen?

Vrouwen komen vooral via mond-tot-mondreclame bij ons. Daarnaast kan de doelgroep zich ook via de website aanmelden. We proberen zo laagdrempelig mogelijk te zijn, maar soms vragen we wel een eigen bijdrage. Dit doen we om goed lesmateriaal te kunnen aanschaffen, maar ook om deze vrouwen te leren dat niet alles gratis is. We proberen hen te leren dat het verstandig is om in jezelf te investeren.

Als je oneindig budget zou hebben, wat zou je willen organiseren om vrouwen met een migratieachtergrond verder te emanciperen?

Ik zou heel graag meer werkervaringsplekken willen zien voor deze doelgroep, zodat deze vrouwen kunnen ontdekken waar hun kwaliteiten liggen. En dat vrouwen die in hun land van herkomst hoogopgeleid zijn, hier ook aan het werk kunnen en zo weer als rolmodel kunnen fungeren voor anderen. Eerlijke kansen op de arbeidsmarkt, dat zou een mooi streven zijn.

 

Vrijwilliger worden?

TaalenT010 is altijd op zoek naar vrijwilligers. Je hoeft niet per se tweetalig te zijn om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Meer informatie is te vinden op de website van TaalenT010.

 

Tinnen Ananas

‘De Tinnen Annie’ is een initiatief van Platform Gastvrij Rotterdam. Stemmen op Nasha Chafia, of een van de twee andere genomineerden, Leon Keekstra of Cornelis van der Pligt, kan nog tot en met 28 januari. De prijs wordt op 29 januari 2019 uitgereikt.

 

 

Nashville-verklaring: de belangrijkste ontwikkelingen op een rij

Nashville-verklaring: de belangrijkste ontwikkelingen op een rij

Gemeenten hesen landelijk de regenboogvlag, verschillende christelijke groeperingen spraken zich uit voor álle liefdes en social media werden overspoeld met verontwaardigde reacties: de Nederlandse versie van de Nashvillle-verklaring deed afgelopen dagen de gemoederen hoog oplopen. In de verklaring wordt de uitoefening van homoseksualiteit afgekeurd en wordt gesteld dat je zou moeten leven naar het biologische geslacht dat god je gegeven heeft. Ofwel: “het is zondig om homoseksuele onreinheid of transgenderisme goed te keuren.” Honderden predikanten uit met name de orthodox-protestantse gemeenschap ondertekenden de verklaring. De verklaring werd vrijdag 4 januari 2019 openbaar gemaakt en hield sindsdien de gemoederen flink bezig. Een kort overzicht van de ontwikkelingen:  

  • Bij antidiscriminatievoorziening RADAR kwamen in totaal elf meldingen binnen over het discriminatoire karakter van de Nashville-verklaring. RADAR roept op te blijven melden als burgers zich gediscrimineerd of buitengesloten voelen vanwege hun seksuele gerichtheid. Dit kan via info@radar.nl, onze meldpagina of de app Meld Discriminatie Nu. RADAR bundelt de klachten en meldingen en zal deze inzetten bij acties om de gelijke behandeling en acceptatie van LHBTI’ers te bepleiten en bevorderen.
  • Het College voor de Rechten van de Mens ontving bijna vierhonderd klachten over de verklaring. Veel mensen maken zich zorgen over de homofobe aard van de verklaring.
  • Het Openbaar Ministerie maakte maandag bekend een onderzoek te starten naar de strafbaarheid van de verklaring.
  • Dinsdag wapperde de regenboogvlag op het Stadhuis van Rotterdam. Het college verwerpt de Nashville-verklaring, schrijft RTV Rijnmond. Wethouder Bert Wijbenga: “Wij als college verwerpen de Nashville-verklaring omdat we willen dat alle Rotterdammers zich gelijkwaardig voelen. Dit is een grote stap terug voor de acceptatie van de homoseksuele en transgender gemeenschap.”
  • Piet de Vries, een van de aanjagers van de Nederlandse verklaring en voormalig predikant die is verbonden aan de Vrije Universiteit (VU), vergeleek dinsdag in het AD ‘genderisme’ met ‘nazisme’: “We moeten ons geluid laten horen. Toen de nazi-ideologie zich opdrong, zwegen de kerken. Nu dringt de genderideologie zich op en zwijgen de kerken weer te vaak.” De VU hees hierop de regenboogvlag en nodigde De Vries uit voor een pittig gesprek.
  • Hersenonderzoek Dick Swaab gaf in een interview met NRC aan te willen dat die Nashville-verklaring er nooit was geweest. Hij hekelt de term genderideologie in een interview “Gender heeft niets te maken met ideologie. Het gaat hier over zaken die goed wetenschappelijk onderbouwd zijn.”
  • LuckyTV maakte een satirisch filmpje over SGP-leider Kees van der Staaij, een van de ondertekenaars van de verklaring. Dit filmpje raakte vervolgens weer in opspraak: waar velen het hilarisch vonden, vonden anderen het onsmakelijk omdat de beelden waren gemaakt tijdens een dienst om geld in te zamelen voor vervolgde christenen wereldwijd.
  • Woensdag 9 januari trok dominee Cees Sonnevelt uit Alblasserdam zich terug uit de werkgroep achter de Nashville-verklaring. Volgens Trouw gebeurde dat om persoonlijke redenen.
  • De initiatiefnemers van de Nederlandse Nashville-verklaring besloten woensdag te stoppen met het verzamelen van nieuwe handtekeningen en gaan zich eerst ‘bezinnen’. Er wordt gewerkt aan een nadere verklaring.

 

 

Who Am I?! maakt pijnlijke onderwerpen bespreekbaar: ‘De vuile was buiten hangen? Dat nooit!’

Who Am I?! maakt pijnlijke onderwerpen bespreekbaar: ‘De vuile was buiten hangen? Dat nooit!’

Een pedagogische tik, is dat kindermishandeling? Seksuele voorlichting, vanaf welke leeftijd geef je dat aan je kinderen? En schulden, daarover praat je toch niet? Veel Rotterdammers lopen rond met dezelfde vragen of worstelen met soortgelijke problemen. Maar praten over dit soort huiselijke aangelegenheden? De vuile was buiten hangen? Dat nooit!

Het wiel opnieuw uitvinden is nergens voor nodig, als er maar over deze lastige onderwerpen gepraat durft te worden. Dat dachten Tiffany Jantji en Saadienne Conep, allebei docent op het mbo en voormalig maatschappelijk werkers. Daarom richtten ze vorig jaar Who Am I?! op, de organisatie die taboeonderwerpen op een laagdrempelige manier bespreekbaar maakt.

Taboeonderwerpen bespreekbaar maken in Rotterdam, hoe doen jullie dat?

Tiffany: Om te beginnen noemen we het geen taboeonderwerpen, want dat maakt de drempel om erover te praten alleen maar groter. We hebben het over schaamtevolle, pijnlijke of verborgen onderwerpen. We komen onder andere bij elkaar in een Huis van de Wijk, om deze onderwerpen te bespreken tijdens onze Talksessies. Ons belangrijkste doel is om mensen te laten zien dat ze er niet alleen voor staan, welk onderwerp het ook is. Bewustwording is een van onze kerndoelen.

Saadienne: We werken met vier thema’s: empowerment, discriminatie, seksualiteit en mentale gezondheid. We kiezen altijd onderwerpen die onder deze thema’s vallen, zo hoort de rolverdeling tussen mannen en vrouwen bijvoorbeeld onder het thema discriminatie. Maar het belangrijkste is dat we altijd luisteren naar de deelnemers: waar willen zij het de volgende keer over hebben?

Tiffany: In verschillende wijken wordt de nadruk gelegd op verschillende onderwerpen. In onze besloten Facebook-groep kunnen mensen onderwerpen aandragen, maar we vangen ook signalen op in de wijk zelf. Zo hebben hulpverleners aangegeven dat huiselijk geweld een relevant onderwerp is in de Tarwewijk. Op die manier kijken we waar behoefte aan is, het heeft immers geen zin om een Talksessie over onderwerpen te organiseren waar geen enkele behoefte aan is.

Hoe ziet zo’n Talksessie er dan uit?

Tiffany: We laten buurtbewoners en professionals bij elkaar komen, maar iedereen zit er als ervaringsdeskundige. Het is voor ons belangrijk dat deelnemers er niet met verschillende posities of professionele petten zitten, zodat er openlijk gepraat kan worden. Iedereen heeft met seksualiteit te maken, iedereen heeft op een of andere manier weleens met discriminatie te maken, professional of niet. Vaak denken mensen niets met het onderwerp te hebben, maar na afloop blijkt toch iedereen wel een raakvlak te hebben met het thema.

Saadienne: Kijk bijvoorbeeld naar de Talksessie over kindermishandeling. We bespraken bijvoorbeeld of een pedagogische tik wel of niet onder kindermishandeling valt. Maar er was ook iemand die als kind gekleineerd werd door zijn ouders, alleen wist hij niet dat dit onder emotionele mishandeling valt. Doordat we erover gesproken hebben, realiseerde hij zich dat het niet normaal is.

Wat doen jullie vervolgens, als een deelnemer zich realiseert dat hij of zij misschien toch een probleem heeft?

Tiffany: Tijdens de Talksessies gebruiken we verschillende werkvormen, dus het is niet alleen maar zitten en praten. Deelnemers worden bijvoorbeeld gekoppeld aan iemand die ze niet kennen, of ze krijgen een concrete opdracht. Doordat iedereen er als ervaringsdeskundige zit, komen er meestal al allerlei tips van anderen. Het gaat om herkennen en erkennen, dat verbindt mensen. Tijdens een Talksessie kan iedereen vertellen hoe hij of zij met bepaalde dingen omgaat, zoals seksuele voorlichting bijvoorbeeld. Andere deelnemers die dat lastig vinden horen dan hoe hun buurtgenoten hiermee omgaan en kunnen daarna kiezen welke manier het beste bij hen past. Het is vaak gemakkelijker om iets aan te nemen van je buurvrouw dan van een hulpverlener.

Saadienne: Stel dat iemand na een Talksessie toch meer ondersteuning nodig heeft, dan kunnen we tools meegeven. We zijn geen tovenaars, we kunnen niet iemands problemen voor hem of haar oplossen, maar we kunnen wel zo goed mogelijk helpen. We geven zelf ook training en coaching, dus we kunnen mensen verder begeleiden. Maar we verwijzen ook veel door naar andere organisaties.

Tiffany: We kennen de sociale kaart van Rotterdam heel erg goed. We kijken dus eerst goed naar het probleem dat iemand heeft, om vervolgens te adviseren welke organisatie daar het beste bij kan helpen.

Wat hebben jullie zelf geleerd van de Talksessies?

Saadienne: Ik heb geleerd dat het niet verkeerd is om je kwetsbaar op te stellen. Ik vond het heel moeilijk om over gevoelens te praten, maar ik zie nu allemaal andere mensen die dat ook doen. Dat maakt het voor mij ook gemakkelijker, want je gaat er helemaal niet dood aan! Zij kunnen van mij leren en ik kan van hen leren.

Tiffany: ‘Wat thuis gebeurt, dat blijft thuis.’ Die gedachte heb ik van huis uit meegekregen. Mijn moeder is een paar keer bij een Talksessie geweest en zij vindt het onbegrijpelijk wat ik doe. Ze snapt niet waarom we over dergelijke onderwerpen openlijk met elkaar praten. Ik ben blij dat ik dat wel kan, want het is fijn om dingen van elkaar te weten. Ik ben er bijvoorbeeld achter gekomen dat ik een fobie heb en het nichtje van Saadienne bleek dezelfde fobie te hebben. Zij was zo opgelucht dat ze niet de enige was! Het is dus alleen maar goed om over dat soort dingen te praten. En mijn moeder, die is inmiddels ook heel erg trots op wat we doen.

Kan iedereen zomaar aanschuiven bij de Talksessies?

Saadienne: Ja! We vinden het heel belangrijk dat de Talkessies laagdrempelig zijn.

Tiffany: We hebben inmiddels een soort harde kern van mensen die er altijd bij zijn, maar iedere keer zien we nieuwe gezichten. De Talksessies worden aangekondigd op onze website en op onze Facebook-pagina, zodat het ook gedeeld kan worden. De Talksessies vinden altijd plaats in een Huis van de Wijk en je hoeft je ook niet vooraf aan te melden. Je kan gewoon binnenlopen en je mag altijd iemand meenemen!

Donderdagavond 10 januari 2019 vindt de eerste Talksessie van het nieuwe jaar plaats. In Huis van de Wijk Het Middelpunt (Slinge 250) gaan om 18.30 uur de deuren open om te praten over goede voornemens. Hoe zorg je ervoor dat je de ideale mindset krijgt om je goede voornemens ook echt vol te houden?

Houd www.whoami.nu en de Facebook-pagina (Who Am I Journey) in de gaten voor de data en locaties van nieuwe Talksessies.