Mantelfoon: eerste 24/7 mantelzorgsteunpunt van Rotterdam

Mantelfoon: eerste 24/7 mantelzorgsteunpunt van Rotterdam

In Rotterdam wonen zo’n 85.000 mantelzorgers. Ze helpen hun partner, familieleden of andere naasten met noodzakelijke zorg. Om deze duizenden mantelzorgers te ondersteunen, is er sinds 1 mei de Mantelfoon. Op dit nummer kunnen mantelzorgers 24 uur per dag, 365 dagen per jaar, terecht met vragen of om hun verhaal te delen. Rotterdam heeft daarmee het eerste mantelzorgsteunpunt dat dag en nacht bereikbaar is. We spraken met Merel van der Sar, projectleider van de Mantelfoon: “We proberen geen doorgeefluik te zijn, maar te ondersteunen totdat er een oplossing is.”

Wat is Mantelfoon?

De Mantelfoon is een telefonische ondersteuningslijn voor mantelzorgers in Rotterdam. De Mantelfoon is gratis te bereiken via 0800-7773333. Per 1 mei 2020 is Mantelfoon het nieuwe mantelzorgsteunpunt in Rotterdam. De 24/7 telefonische bereikbaarheid die we bieden met de Mantelfoon is een aanvulling op bestaande mantelzorgondersteuning die er al is in de wijk. Mantelzorgers die een praktische vraag hebben, advies nodig hebben of hun verhaal willen delen, kunnen dag en nacht bellen. De medewerkers bij de telefooncentrale zijn getraind zodat ze veel voorkomende vragen snel kunnen beantwoorden. Andere vragen worden door mantelzorgcoaches opgepakt. We verwijzen zo min mogelijk door, maar helpen bij het zoeken naar antwoorden. We proberen geen doorgeefluik te zijn, maar te ondersteunen totdat er een oplossing is. Soms is het onvermijdelijk om door te verwijzen. Wanneer dit nodig is zorgen we voor een warme overdracht met de professional in de wijk, zoals een wijkteam bijvoorbeeld.

Wat gebeurt er bij een ‘moeilijke’ vraag?

Als een mantelzorger belt met een hulpvraag die niet direct te beantwoorden is, wordt zij of hij gekoppeld aan een mantelzorgcoach. Die neemt contact op met de mantelzorger en kan helpen bij van alles en nog wat. Bijvoorbeeld bij de aanvraag voor een mantelzorgparkeervergunning, een aanvraag voor specifieke zorg, of een vervanger regelen als de mantelzorger op vakantie is.

Is Mantelfoon voor iedereen?

Mantelfoon is voor alle Rotterdammers die zorgen voor iemand binnen Rotterdam of daarbuiten. Maar ook voor iemand die buiten Rotterdam woont en zorgt voor iemand in Rotterdam.

Voor professionals hebben we een directe ondersteuningslijn tijdens kantooruren. Zij kunnen bellen naar 010 – 261 41 66 als ze bijvoorbeeld een cliënt ondersteunen die mantelzorger is of een mantelzorgende collega willen helpen.

Hoe is Mantelfoon ontstaan?

Uit onderzoek van de gemeente Rotterdam bleek dat er behoefte was aan een centraal mantelzorgsteunpunt. Een beleidsmedewerker Mantelzorg had per ongeluk haar telefoonnummer in een brief aan mantelzorgers geplaatst en werd platgebeld. Toen werd duidelijk hoe urgent een centraal nummer was. Mantelfoon is een samenwerking tussen De ZorgCentrale en wmo radar, beide onderdeel van Incluzio.

Worden jullie niet platgebeld met vragen over corona?

In deze tijd kun je je juist voorstellen dat mantelzorgers het lastiger hebben, vooral omdat een tijdje beschermingsmiddelen schaars waren. Op een gegeven moment kwamen er beschermingsmiddelen en testen vrij voor mantelzorgers, dus hebben wij mantelzorgers geïnformeerd over hoe ze dit konden aanvragen. We hebben gelukkig een korte lijn met de gemeente en de GGD, dus we zijn goed op de hoogte van de ontwikkelingen.

Welke vragen krijgen jullie het meest?

We zijn nog in de opstartfase, dus het is lastig te zeggen. Maar we merken nu al dat het soort vragen sterk varieert. De afgelopen tijd gingen veel vragen over dagbestedingsactiviteiten die gestopt waren vanwege corona. Mantelzorgers hadden hierdoor nauwelijks meer adempauze en vroegen zich af hoe ze het konden volhouden. Onze mantelzorgcoaches zijn dan bijvoorbeeld op zoek gegaan naar naar respijtzorgmogelijkheden, zoals Mantelaar waarbij studenten kunnen helpen ontzorgen. 

In een later stadium gaan we alle vragen en telefoontjes periodiek analyseren. Op basis daarvan kunnen we de gemeente adviseren. Zijn er bijvoorbeeld specifieke vragen in een bepaald gebied? Zijn vragen over dementie wijkgebonden? Is er ergens structureel behoefte aan mindfulness vanwege stressklachten? Op die manier kunnen we ook een signalerende en adviserende rol spelen.

Wat is jullie tip voor mantelzorgers?

Deel je zorgen met mensen die je vertrouwt. Je hoeft de mantelzorg niet alleen op je te nemen. Als je de last over meerdere schouders verdeelt, wordt deze minder zwaar. Durf die hulp te vragen. En bel Mantelfoon als je ergens mee zit. Wij nemen de tijd voor je en denken met je mee. Veel mantelzorgers kunnen hun verhaal niet goed kwijt bij vrienden of andere familie die niet mantelzorgen, omdat zij het lastiger begrijpen. Bij de Mantelfoon kun je sparren met iemand die jouw wereld begrijpt.

Wat is jullie tip voor professionals die werken met mantelzorgers?

Luister goed en probeer je hulpverlenersreflex uit te schakelen. Als professional zijn we geneigd om oplossingen aan te dragen, maar vaak zitten mantelzorgers niet te wachten op ongevraagd advies. Onderzoek of iemand wel open staat voor hulp. Begin het gesprek door te vragen naar hoe het met iemand gaat. Heb oprechte aandacht voor het verhaal van de mantelzorger, zodat hij/zij zich gezien en gehoord voelt. Gebruik LSD (luisteren, samenvatten, doorvragen) en geef geen oordeel. Maak je je zorgen? Uit dit en maak het bespreekbaar.

Professionals die met dit soort situaties kampen, kunnen altijd bellen naar het directe 010-nummer zodat een van onze mantelzorgcoaches kan meedenken.

Daarnaast zullen we, wanneer corona het toelaat, een aantal keer per jaar bijeenkomsten organiseren voor professionals om ervaringen uit te wisselen en belangrijke thema’s van mantelzorg uit te lichten. Voel je welkom om aan te sluiten!

Even voorstellen: Afiah Vijlbrief, onderzoeker bij IDEM

Even voorstellen: Afiah Vijlbrief, onderzoeker bij IDEM

Afiah Vijlbrief is de nieuwe onderzoeker bij IDEM Rotterdam. Zij gaat zich de komende tijd bezighouden met onderzoeken naar verschillende minderheidsgroepen en onderzoek op diverse thema’s, zoals islamofobie, gender en seksuele diversiteit.

Met welk onderzoek ga je je nieuwe baan bij IDEM Rotterdam aftrappen?

Het eerste onderzoek dat ik voor IDEM Rotterdam ga uitvoeren, is een nieuw onderzoek naar islamofobie. Het onderzoek gaat over de ervaringen van moslima’s met islamofobie op de arbeidsmarkt in Rotterdam. Of ze nu een baan zoeken of al ergens werkzaam zijn: voor dit onderzoek gaan we in gesprek met deze vrouwen om in kaart te brengen wat ze meemaken, waar en welke impact dat heeft.

Waarom gaat het onderzoek alleen over vrouwen?

Het is belangrijk om onderzoek specifiek te richten op vrouwen. Ten eerste zijn de meeste onderzoeken gericht op mannen en wordt het vrouwelijke perspectief te vaak buiten beschouwing gelaten. Ten tweede is het vrouwelijk perspectief bij islamofobie extra van belang, omdat moslima’s symbool staan voor ‘de islam’. Door hun hoofddoek, lichaams- of gezichtsbedekkende kleding is bij deze vrouwen direct zichtbaar dat zij islamitisch zijn. Dat maakt hen extra kwetsbaar voor islamofobie.

En wat zijn daarna de plannen?

Als het goed is ga ik meer soortgelijke onderzoeken doen. Het is voor mij heel belangrijk om de doelgroep zelf de ruimte te geven om over het onderzoeksonderwerp te praten. Bovendien probeer ik dit onderzoek te linken aan andere onderzoeken van IDEM, zoals dat over antisemitisme. De mechanismen die achter de discriminatie of uitsluiting schuilen, zijn namelijk dezelfde. Op welke manier worden deze doelgroepen gediscrimineerd? Wat kunnen we aanpakken? Daarvoor ga ik niet alleen in gesprek met degene die gediscrimineerd worden, maar ook met degene die discrimineert. Op die manier kunnen we overlap tussen de groepen zien, maar ook belangrijke verschillen.

Waarom ben je bij IDEM Rotterdam komen werken?

Het sprak mij heel erg aan dat IDEM een project is van antidiscriminatiebureau RADAR en Art. 1, het kenniscentrum discriminatie Nederland. Op die manier zit ik voor mijn gevoel dichter op het vuur en hoop ik sneller iets in de praktijk te kunnen bijdragen.

Daarnaast vind ik de Rotterdamse context heel erg interessant. Hier wonen zoveel mensen met verschillende achtergronden, gender- en seksuele identiteiten. Bovendien kom ik zelf uit deze omgeving en ben ik er gedeeltelijk opgegroeid. Ik ben een echt stadsmens. De stad boeit me het meest, daar bruist het en daar zit de schuring en de spanning.

Als er geen grenzen waren wat betreft opdrachtgevers of budget, wat zou je willen onderzoeken?

Het zou sowieso een intersectioneel onderzoek worden. Voor een intersectionele aanpak zorg ik nu al. Maar als alles zou kunnen, denk ik op dit moment aan sekswerkers, omdat dat een hele interessante beroepsgroep is, waarvan we weten dat daarin vaak ook veel transgender personen werkzaam zijn. Ook zou ik het interessant vinden om specifiek onderzoek te doen naar transgender jongeren. Ik heb het idee dat trans identiteiten voor de generaties onder mij minder een issue is dan voor oudere generaties.

Heb je een tip voor de Rotterdamse professionals, op basis van je werk en ervaring tot nu toe met betrekking tot de IDEM-thema’s?

Wees je bewust van je eigen positie. Wees je bewust van welke privileges je wel en niet hebt, en hoe dat zich verhoudt tot andere groepen. Probeer de belevingswereld van de ander echt te kennen, door je erin onder te dompelen. Anders wordt het moeilijk om een ander optimaal te begrijpen en te helpen.

Hoe zou je dat volgens jou het beste kunnen doen?

Ga in gesprek met degenen om wie het gaat. Je kan veel leren uit boeken, maar vergeet niet de ander te vragen wat diegene nodig heeft. Laat daarbij je eigen kwetsbaarheid zien en vraag hoe je het zelf beter kan doen.

What’s in a name: “Meer dan Shakespeare ooit had gedacht”

What’s in a name: “Meer dan Shakespeare ooit had gedacht”

Soms zijn mensen blij met de naam die ze bij geboorte kregen. Soms zijn mensen er diepongelukkig mee. Soms bepaalt je naam de kansen die je krijgt. Soms zorgt je naam voor extra tegenslagen in je leven. Soms accepteer je je naam, soms verander je die. Soms neem je twee namen aan. Maar wat je ook met je naam doet, je naam doet wat met jou. Je naam bepaalt je identiteit. IDEM-netwerker Marsha de Koning-Man weet als geen ander hoeveel lief en leed er kleeft aan een naam.

Er is iets aan de hand met je naam. Leg uit!

Klopt, mijn naam wordt structureel verkeerd gebruikt. Toen we trouwden, hebben mijn man en ik ervoor gekozen om elkaars naam te gebruiken: we hebben onze achternamen achter elkaar geplakt en gebruiken die allebei, op dezelfde manier. We zochten een nieuwe familienaam die recht deed aan de gelijkwaardigheid in onze relatie. Dat vonden we in De Koning-Man. Echter, sinds ik deze naam gebruik, word ik bijna altijd aangesproken of aangeschreven met alleen de naam van mijn man: Marsha de Koning. Het lijkt erop alsof mensen er standaard van uitgaan dat ik de naam van mijn man heb overgenomen en dus ‘ouderwets’ ben.

Het is toch normaal om de meisjesnaam weg te laten als je bij het huwelijk de naam van je man hebt aangenomen?

Vroeger misschien, toen was het inderdaad standaard dat de vrouw de naam van haar man aannam en haar meisjesnaam diep wegstopte, ergens in een keukenla tussen de huishouddoekjes… Maar sinds 1994, al ruim 25 jaar dus, kunnen huwelijkspartners kiezen welke achternaam ze willen gebruiken. Je kan een dubbele naam gebruiken, die van jezelf en die van je partner, in allebei de volgordes, of je kan alleen de naam van je partner kiezen. Het is confronterend als mensen bij een dubbele achternaam er meteen van uitgaan dat het om de traditionele variant gaat. Die aanname getuigt niet van emancipatie.

Als het om een emancipatoire daad gaat, en niet om traditioneel gebruik van achternamen bij een huwelijk, waarom staat jouw achternaam dan niet vooraan?

Dat is puur vanwege de uitspraak. Als we het zouden omdraaien klinkt mijn naam als Marsha Mandenkoning…

Wat betekent het voor jou dat je alleen met de naam van je man wordt aangesproken?

Ten eerste herken ik mij niet in de naam van mijn man, het is gewoon niet mijn naam. Mijn meisjesnaam symboliseert een belangrijk onderdeel van mijn identiteit. Als die naam niet meer gebruikt wordt, voelt het alsof ik een deel van mijn identiteit verlies.

Ten tweede hebben wij heel bewust gekozen voor deze nieuwe familienaam: eerst die van hem, met die van mij eraan vastgeplakt. Door mij alleen aan te spreken met de naam van mijn man, komt het over alsof die keuze niet gerespecteerd wordt.

Maar dat doen mensen vast niet bewust. Waarom is het dan toch zo vervelend?

Het is moeilijk uit te leggen waarom het zo kwetsend is, maar misschien herken je hoe het voelt als je voornaam continu verkeerd uitgesproken wordt, of verkeerd geschreven. Misschien herken je het gevoel als je een non-binair of trans persoon bent, en continu met de verkeerde naam of het verkeerde voornaamwoord aangesproken wordt. Je naam is je identiteit.

Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk kunnen mensen een foutje maken. Het is ook echt geen punt als mijn naam een keer verkeerd geschreven wordt of als iemand mijn achternaam onvolledig noemt. Bij mij gebeurt dat alleen dagelijks, ook als ik mensen erop aanspreek of nadat ik heb gewezen op het verkeerd overnemen van mijn naam. Als jij een mail verstuurt met eronder ‘Met vriendelijke groet, Wilke’ en je krijgt in je reply ‘Hallo Willeke’, dan sta je toch ook raar te kijken? Het is vaak gewoon uit snelheid of slordigheid dat mensen niet goed naar de afzender kijken, dat vind ik van weinig respect getuigen.

Hoe is dit voor je man? Vindt hij het ook erg als een van de twee namen weggelaten wordt?

Het gekke is dat hem dit nooit overkomt. Zijn volledige achternaam wordt altijd zonder commentaar overgenomen of goed uitgesproken. Er worden bijna nooit vragen over gesteld, maar als hij de kans krijgt om toelichting te geven dan is er alleen maar lof!

Die dubbele maatstaf laat zien dat er nog een lange weg te gaan is op het vlak van gendergelijkheid: als ik een dubbele achternaam hanteer, ben ik ouderwets, maar als mijn man het doet, is hij vreselijk geëmancipeerd. Het komt erop neer dat míjn naamskeuze pas gewaardeerd wordt als blijkt dat het ook de keuze van mijn man is.

What’s in a name? That which we call a rose / By any other name would smell as sweet. Dus Shakespeare had het mis?

Ik denk dat het inderdaad wat genuanceerder ligt. Er zit meer vast aan een naam dan gedacht. Misschien niet voor degene die noemt, maar wel voor de genoemde. Wie weet vindt een roos het ook wel heel vervelend als ze paardenbloem genoemd wordt, hoe lekker ze ook ruikt.

Even voorstellen: Nienke de Wit – onderzoeker bij IDEM

Even voorstellen: Nienke de Wit – onderzoeker bij IDEM

Nienke de Wit is de nieuwe onderzoeker bij IDEM. Zij zal zich de komende tijd bezighouden met onderzoeken op verschillende thema’s, evaluatie van de activiteiten die IDEM de afgelopen jaren heeft ontplooid en helpen met de organisatie van nieuwe (online) Kennisateliers en bijeenkomsten.

Aan welke onderzoeken ga je de komende tijd meewerken?

Op dit moment ben ik bezig met een onderzoek naar ervaren antisemitisme onder Joodse mensen in Rotterdam, een onderzoek naar ervaringen met islamofobie onder moslima’s en een onderzoek naar het betrekken van statushouders in inburgeringsbeleid van de gemeente Vlaardingen. Heel interessant én relevant.

Waarom ben je bij IDEM komen werken?

Ik vind het sowieso fantastisch om onderzoek te doen, vooral kwalitatief onderzoek. Onderzoeken draaien vaak om cijfers, maar ik vind het belangrijk om ook de verhalen achter die cijfers te laten zien. En natuurlijk omdat er nog veel meer aandacht nodig is voor de thema’s van IDEM. Ik wil mij daar graag voor inzetten!

Waar komt die interesse vandaan?

Tijdens mijn studie Culturele Antropologie raakte ik geïnteresseerd in de processen die achter ongelijkheid schuilen. Er zijn zoveel aspecten die kunnen zorgen voor ongelijkheid in de samenleving, zoals gender, opleidingsniveau, huidskleur. Tijdens mijn master Multiculturalisme bekeek ik wat er gebeurt in een samenleving waar totaal verschillende culturen, normen en waarden bij elkaar komen. Hoe ga je daar als beleidsmaker op inspelen?

Ben je op diezelfde vragen ingegaan tijdens je werk na je studie?

Voordat ik bij IDEM kwam, heb ik bij verschillende onderzoeksbureaus gewerkt. Ik deed vaak onderzoek naar kwetsbare groepen, maar ik merkte dat belangrijke aspecten die ongelijkheid veroorzaken niet altijd werden meegenomen. Gender werd bijvoorbeeld vaak als bijzaak gezien. Ik was dan vaak degene die deze ‘bijzaken’ aandroeg als relevant. Gelukkig is dat hier bij IDEM anders: hier worden deze aspecten wel als cruciaal gezien bij onderzoek naar ongelijkheid.

Waarom is dit voor jou zo belangrijk?

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat veel mensen vooral vanuit zichzelf denken, ook onderzoekers. Veel mensen zien hun werkelijkheid als dé werkelijkheid. Natuurlijk hoef je het niet altijd met anderen eens te zijn, maar je hoeft ook niet te willen dat iedereen denkt en doet zoals jij. Bewustwording van wat je privileges zijn en welke niet, dat is hierbij essentieel.

Hoe ga je dit uitdragen in je werk?

Vooral door veel mensen te interviewen. Het is belangrijk dat beleid niet slechts van bovenaf ingevuld wordt, maar gebaseerd is op ervaringen en verhalen van mensen op wie dat beleid betrekking zal hebben. Alleen dan kan het effectief zijn. Meerdere perspectieven laten zien is ook belangrijk voor degenen die het beleid moeten uitvoeren en voor degenen die het ontvangen, de doelgroep. Daarbij probeer ik er altijd voor te zorgen dat ik ook uit mijn eigen onderzoeksbubbel kom en inzicht krijg in de leefwereld van andere mensen.

Heb je nog een tip voor de professionals van Rotterdam om inclusiever te werken?

Spreek uit welke gedachten door je hoofd gaan als je met iemand praat. Als ik iemand interview voor een onderzoek, dan vertel ik diegene wat ik denk als ik twijfel of ik het goed heb begrepen. Op die manier kunnen we erover in gesprek gaan en kom ik erachter of de gedachte klopt of niet. Als je dat niet doet, trek je mogelijk conclusies die niet terecht zijn. Toen ik bijvoorbeeld onderzoek deed onder sekswerkers, dacht ik voorafgaand aan de interviews dat veel van hentegen hun zin op de tippelzone stonden. Toen ik die gedachte begon uit te spreken, kwam ik erachter dat een groot gedeelte zelf had gekozen om daar te werken. Zo kon ik voorkomen dat mijn eigen vooroordelen sturend waren voor de gesprekken en onbedoeld in mijn conclusies terecht zouden komen.

Welk onderwerp kan wat jou betreft beter op de kaart in Rotterdam?

Straatintimidatie. Zowel naar vrouwen in het algemeen als specifiek lhbti+’ers, dat zie je elke dag in het straatbeeld. Naroepen, uitschelden, noem maar op. Wat mij betreft mag dat echt hoger op de agenda en harder aangepakt worden. Iedereen moet zich veilig kunnen voelen op straat.

Jezelf op Zuid gebruikt Instagram in de strijd voor gelijkwaardigheid

Jezelf op Zuid gebruikt Instagram in de strijd voor gelijkwaardigheid

Het nieuws blijft bol staan van de ontwikkelingen over het coronavirus, maar dat betekent niet dat de IDEM-thema’s minder belangrijk zijn geworden. We blijven aandacht besteden aan inclusie, discriminatie, vrouw/man-emancipatie en lhbti+-emancipatie. Zelfs met anderhalve meter afstand kun je je sterk maken voor gelijkwaardigheid, vooral als je dat online doet! IDEM Rotterdam sprak met Lana, van Jezelf op Zuid, dat zich op Instagram inzet voor gelijkwaardigheid voor lhb’ers.

Jezelf op Zuid wil – de naam zegt het al – dat iedereen zichzelf kan zijn op Zuid. Met het initiatief willen Eline, Dyon, Lana, Daniel en Elise meer kenbaarheid geven aan seksuele diversiteit in Rotterdam-Zuid. “Er zijn nu eenmaal mensen die op mensen van hetzelfde geslacht vallen”, vertelt Lana. “Ze zijn er en ze mogen er zijn. Door deze groep beter te laten zien, hopen we bij te dragen aan acceptatie gelijkwaardigheid.”

Schoolproject

Jezelf op Zuid is begonnen als schoolproject. “We kregen de opdracht om te kijken wat er speelt in Rotterdam-Zuid”, legt de 22-jarige Lana uit, die Leisure & Events Management studeert aan de WDKA in Rotterdam. “Het viel ons op dat er in Rotterdam-Zuid nauwelijks uitingen van homoseksualiteit te zien zijn. We zijn gaan onderzoeken of het er echt niet speelt.”

Stigma

“We vroegen ons af of het komt doordat Zuid zo multicultureel is”, zegt Lana. “We hebben met verschillende mensen gesproken die niet per se tegen homoseksualiteit zijn, maar voor wie het wel afwijkt van de norm. Door meer zichtbaarheid te geven aan verschillende vormen van liefde, hopen we meer acceptatie te bewerkstelligen.”

De meeste reacties op het initiatief zijn positief. Toch liepen Lana en de rest ook aan tegen het stigma dat mensen op Zuid homofoob zouden zijn. “Sommige mensen zeiden wel dat ze het spannend vonden, dat we dit openlijk op zuid gingen doen. Maar vanuit de doelgroep horen we vooral dat ze blij zijn dat er aandacht voor komt. Dat is nu eenmaal nodig om acceptatie te verbeteren, waar je ook bent.”

Toekomstbestendig

Lana en de andere initiatiefnemers willen graag doorgaan met Jezelf op Zuid, ook als het project voor school is afgerond. “We vinden het allemaal belangrijk genoeg om hiermee door te gaan”, zegt Lana. “Daarom zou het geweldig zijn als we een partner kunnen vinden om ons initiatief toekomstbestendig te maken.”

Wil jij met de initiatiefnemers sparren over een mogelijke samenwerking? Neem dan contact op met Lana via jezelfopzuid@gmail.com

Luisteren in tijden van corona: houd aandacht voor elkaar

Luisteren in tijden van corona: houd aandacht voor elkaar

Afstand houden, hamsteren en non-stop het nieuws volgen: de coronacrisis zorgt voor een heleboel stress. Maar ook elkaar helpen, bezinning en onthaasten zijn termen die steeds vaker voorbijkomen in deze rare tijden. Luisteren is ook een van de manieren bij uitstek om een ander in deze moeilijke tijd bij te staan. IDEM Rotterdam sprak met Ben de la Mar, de initiatiefnemer van Luistergoud. Deze organisatie streefde altijd al naar een maatschappij met ruimte voor trage vragen, presentie en zingeving om bij te dragen aan het welzijn van mensen. Een missie waar we vooral nu wel oren naar hebben.

Wat doet Luistergoud?

Luistergoud is een goededoelenorganisatie die zich inzet om de verbinding in de stad te versterken. Wij doen dat op verschillende manieren. Ten eerste organiseren we ieder najaar de Aandachtslezing in Arminius. Afgelopen jaar sprak psychiater Dirk de Wachter, die zich erg veel bezighoudt met omzien naar elkaar. Hij hoopt dat mensen niet gelijk afstappen naar een externe hulpverlener, maar ook meer steun zoeken bij elkaar. Daarnaast geven we op locatie lezingen over zelfcompassie binnen vrijwilligerswerk. Deze lezing wordt gegeven door drs. Renate Willems, die onderzoek doet naar het belang van zelfcompassie bij vrijwilligers. Een van haar onderzoeksvragen is of een grotere mate van zelfcompassie tot meer compassie naar cliënten leidt. Tot slot financieren we trainingen, bijvoorbeeld voor vrijwilligers in de zorg. Hierbij staat vooral het belang van luisteren voorop.

Waarom is luisteren belangrijk?

Er is veel discussie, iedereen heeft wel een mening. Vooral in onzekere tijden als nu. Maar hoor je wel wat de ander echt zegt? Als je beter naar anderen luistert, luister je ook beter naar jezelf. Het leven wordt kleurrijker, we kunnen prettiger met elkaar omgaan als we beter leren luisteren. Er is dan ook meer ruimte voor verschillen. Wij geloven dat we de wereld een stukje mooier kunnen maken als we mensen leren om beter naar elkaar te luisteren. Het vermogen om te luisteren kun je ontwikkelen in jezelf. Dat vermogen proberen we mee te geven aan zoveel mogelijk Rotterdammers.

Hoe kunnen professionals dat vermogen bij zichzelf verder ontwikkelen?

Soms is de veronderstelling dat je dingen eerder oplost als je snel gaat. Onze samenleving is namelijk heel erg ingesteld op regelen. Maar als je vertraagt, zie je de dingen soms scherper. Dan zie je waar het eigenlijk om gaat. Uiteindelijk ben je dan zelfs sneller bij de gewenste oplossing dan wanneer je vluchtig maar van alles probeert.

Tegelijkertijd moet je jezelf ook niet te veel laten meeslepen door de verhalen van anderen, lijkt me?

Als professional krijg je allerlei verhalen van anderen te horen, ook tragische. Dat raakt je, dat doet iets met je. Als dat niet het geval is, word je een automaat waar de ander niks aan heeft. Als iets je te veel raakt, is het ook niet goed. Je moet aandacht blijven geven aan jezelf, zodat je ook weer aandacht kan geven aan de ander. Het is heel simpel: het moet nu eenmaal met jou goed blijven gaan, wil je wat voor een ander kunnen betekenen.

Hoe is Luistergoud ontstaan?

Luistergoud is voortgekomen uit de telefonische hulpdienst Sensoor. Eind 2018 is deze opgegaan in de landelijke Luisterlijn. Van het geld dat nog beschikbaar was hebben we een fonds opgericht waarmee we iets zinvols willen doen voor de Rotterdamse samenleving. In stijl van de traditie van Sensoor is Luistergoud opgericht: luisteren naar elkaar, verbinding, aandacht voor de medemens, compassie voor mensen die in een lastige positie zitten.

We worden overstelpt met nieuws, fake news, meningen, cijfers, voorspellingen: is luisteren niet gevaarlijk in tijden van corona?

Kunnen luisteren betekent niet dat je alles klakkeloos moet geloven. Maar het blijft belangrijk om het vermogen om te luisteren te ontwikkelen. Zodat je kunt luisteren naar een ander, dat betekent echt horen wat diegene meemaakt en beleeft. Als we dat kunnen geven we ruimte aan de ander. Dat doet mensen goed en maakt onze wereld een beetje mooier. Dat is wat we met Luistergoud de samenleving gratis aanbieden. 

Wie een luisterend oor nodig heeft, verwijs ik graag naar de landelijke Luisterlijn (vroeger Sensoor). Daar wordt dag en nacht een luisterend oor geboden, zeker in deze tijden een groot goed.

Hoe dragen jullie verder bij aan deze verbinding?

Ieder jaar reiken wij de Aandachtsaward uit aan een Rotterdamse organisatie die zich inzet voor verbinding in de stad. Luistergoud wil deze organisatie met de Award een steuntje in de rug geven. Er is een eerste prijs te winnen van maar liefst vijfduizend euro, een tweede van drieduizend euro en een derde prijs van duizend euro. Vorig jaar won Tulpen uit Rotterdam, die met Rotterdammers bloemstukjes maakt en uitdeelt aan mensen die er goed een kunnen gebruiken.

Meer informatie is te vinden op www.luistergoud.nl